GABARRA GALACTICA (6b, 200m) - RANERO

Ranerotik bueltatu gara beste bide bat betebeharren listatik ezabatzeko asmoz, oraingokoan "Gabarra Galactica" (6b, 200m) aukeratu dugu. Lehenengo hiru luzeak disfrutatzekoak dira, helduleku onekin, baino espero genuena baino txapatuagoa. Hurrengo hirurak Ranero style dira, pasientzia eta flow-arekin eskalatu beharrekoak. Hala ere, bidea oso gomendagarria da, guri asko gustatu zaigu, batik bat lehenengo luzea.

De vuelta por Ranero hemos tachado "Gabarra Galactica" de las vías pendiente. Los tres primeros largos son disfrutones, maás chapados de lo que esperábamos, y los tres siguientes estilo Ranero, flow y paciencia. Aún así la vía nos ha gustado mucho, sobre todo el primer largo.

Natxo eta Azkorra

RANERO - "DENT DU CAIMAN" (6b+, 200m)

Alain eta biok katxarreo gogoekin genbiltzan, beraz Ranerora joatea erabaki genuen. Kapiren blogean nabigatu ostean "Dent du Caiman" bidea hautatu genuen.

Bidea markatzen duen kordino morea (gaur egun grisa da) aurkitzea kostatu zitzaigun, zoruan bertan bait dago eta gu pareta begira genbiltzan. Lehenengo luzean azken parabolta pasa, ezkerreko eskua zabaldu nuen kantu on batera eta bertatik goruntz botatzerakoan, arroka askatu eta lehenengo hegaldia dastatu nuen. Bigarren luzeak, bakarrik sarrera plakero bat dauka. Hirugarrena aldiz eutsi behar den luzea da, ez baitu atsedenik ematen. Luze hau izugarri ona da, gainera bere haitz-pintxoekin bideari izena ematen diola suposatzen dugu. Lehenengo hiru luze hauek paraboltekin daude ekipatutak.

Hemendik aurrera katxarroak erabiliko genituen, iuju!!! azkenean!!!! Hiru luzeak nahiko erraz babes daitezke, baina adi ibili solte dauden arrokekin. Azken luzea egin baino lehen, ur pixka bat edan, banana eta muesli bana jan, eta gora bota genuen zalantza pixka batekin, ez baitgenuen inoiz 6b garbi bat egin. Azkenean nahiko ondo atera zen, friendak batzutan ez zuten sartu nahi, baina nahiko ondo babesten da luzea. Jaisteko rapelak egitea erabaki genuen, bilguneak rapelatzeko prestaturik bait daude, eta zortziretarako kotxean geunden, a ze paliza!!!

Andabamos con ganas de meter cacharros, así que el sábado nos fuimos a Ranero a hacer la "Dent du Caiman", que habíamos visto en el blog de Kapi.

La vía empieza en un cordino morado que está en el suelo. En el primer largo, cuando ya había pasado el último parabolt, cuelgué todo el peso de un canto bueno con la izquierda, de repente la piedra se soltó y primer vuelo del día. El segundo largo solo tiene una entrada plaquera. El tercero en cambio es muy mantenido, el mejor largo de todos! Además, es el que le da nombre a la vía por los pinchos de piedra (gotas de agua) afilados como colmillos.

A partir de aquí empieza el cacharreo, por fin!! Los tres largos se protegen bien, pero al loro con las piedras sueltas. Antes del último largo estábamos con dudas, ya que nunca habíamos abierto un 6b limpio. Pero lo resolvimos bien, a pesar de que algún friend no queria entrar, se podía proteger bastante a gusto. Para bajar decidimos rapelar por la misma vía, ya que las reuniones están equipadas para rapelar. A las ocho estabamos en el coche, vaya paliza!

Natxo

RANERO "El hombre de las tabernas"

Larunbat honetan Anderrek Ranerora hurbiltzeko proposamena egin eta Cienfuens-eko ekipoa (Ander, Natxo eta Alain) bildu ginen El hombre de las tabernas bia egiteko asmoarekin.

Iñaki eta Txirritak irekitako 6b graduko bia da, Gautxoriren eskumaldean hasiera daukana.

Lehenengo 3 "R"-ak bina paraboltekin ekipatuak daude, eta azkenego biak zuhaitzetan egiten dira.

Arroka orokorrean oso kalitate onekoa dauka:

L1 "6a+": Arrokazko zubi handi batean hasten da, fisura bertikal batetik. Gaineko desplomea eskumatik ekiditu ondoren, R-a ezkerraldeko plataforma batean aurkitzen da. Laster berotzen zaiiturn largo polita.

L2 "6a+": Gainean dagoen fisura handia arroka zubiraino igo eta ezkerralderantzko trabesia. Gradua plakazko pausu batek ematen dio, paraboltarekin babestua.

L3-a "6b": Largorik politena. Azpimarragarria batez ere largoaren bigarren atala, bigarren paraboltetik aurrera.

L4-a "6a": Hasierako fisura gozatzekoa da baina largoa motz gelditzen da.

L5-a "V": Largorik luzeena. Amaieran piskat "nabegatu" behar da, bidea ez baitda oso argi ikusten. Azkenengo "R"-a belardi batean dauden zuhaitzetako batean egiten da.

Oinez Rapeletaraino hurbildu, (10 - 15 min inguru) eta beko zuhaitz batean utzitako motxilak hartu ostean Pozalaguako parkinera bueltatu ginen eguzki azken izpiekin.

Ramalesen pintxo, kokakola, hizozkia, eta BESTE BAT ARTE!

Alain

RANERO In Decrescendo

*kapibloga.blogspot.com etik ateratako krokisa
-------------------------------------------------------------------------------------------------------

Asteartea, goizeko 8rak. Eguraldi ona dator eta prest gaude Ander eta biok bere furgonetan Ranerorako bidea hartzeko. Colindreseko irteera, ramales norabidea, ondoren karrantzako irteera eta azkenik Ranero. Furgoneta parkinean utzi eta bederatzitarako materaiala aukeratu, banatu eta oinez ekiten diogu bideari. Jakingo banu ze bide mota genuen aurretik praka luzeak eramango nituzke, beroak baino min gehiago egiten baitute sasi, sastraka etabarrek. jeje.


Paretaren bila denboratxo bat pasa ostean honen azpikaldean kokatzen gara, arnesak jantzi, klase teorika azkar bat eta eskaldari ekiten diogu, nola ez Ander joango da via irekitzen, ni gauzek nola funtzionatzen duten ikusten.

Biak gradu oso altua ez izatean eroso egiteko eta "katxarreo" mundua ezagutzeko oso aproposa da. Pare bat aldiz leku okerretik sartzen gara baina nahik bide zuzenak izatean eta reuak ikusi ostean bide egokia hartzen dugu. Kanto handiko biak dira, noizean behin fisuraren bat agertzen delarik, azken luzean gertatzen den moduan.


Azkenean gora ailegatzen gara, R4an gelditu barik L4 eta L5 enpalmatuz.Bion artean eskukoa eman baina "hau oraindik ez da amaitu e?" esaten dit Anderrek... eta arrazoi askorekin. Oraindik rapela falta da. Azkenengo R-an txapa bakarra dago, eta oinez jeitsi al den arren rapelatzea erabakitzen dugu. Badaezpada kordino bat utzi eta rapelari ekiten diogu.


R2an gaudelarik, soka kentzean engantzatua gelditzen da. Ander soka askatzera igotzen da L3 aren bide egokia aurkituz eta latigazoak sortutako korapiloa kentzea lortzen du.

Azkenengo rapelean gaudelarik sokatik tira egite dut, hau rebersoan sartzeko eta postura desegokia dela eta besoa ateratzen zait... segundu txar batzuen ostean besoa bere lekuan lortzen dut... eskerrak. Besoa bero dago eta nahiko ondo mugitu dezaket... ez dago arazorik lurrera ailegatzeko. Hala ere uda hasiera eskalatu barik eman beharko dudala dirudi... un buen palo.



Etxerako bidean eguzkiak gogor jotzen du, eta nola ez sasiak hor jarraitzen dute. Izerdi piskat gehio egin eta 18:00 ak inguru parkinean gaude, harnasestuka, ankak gorritutak eta besoa hortik bueltaka. Dena den pozik gaude, badakigu gaur merezi duen egun horietako bat izan dela. Ur botila bete, furgoneta alboan eseri eta bata besteari begiratzean irrifar bat ateratzen zaigu. "lo que importa son las jajas".